طراحی یک برنامهٔ خوب
برای طراحی درس، از پایان شروع کنیم: دانشآموز قرار است چه کاری بتواند انجام دهد؟ سپس یک شروع کنجکاویبرانگیز، نمونهٔ روشن، تمرین همراه، فرصت اجرای مستقل و جمعبندی در نظر بگیریم. وسایل را پیش از کلاس آماده کنیم و برای پایان، شاهدی از فهم دانشآموز بخواهیم. تمامشدن فعالیت بهتنهایی نشان نمیدهد هدف یادگیری محقق شده است.
نامهٔ تشکر
برای تمرین نامهنویسی، یک نامهٔ تشکر را بررسی میکنیم و اجزای آن را پیدا میکنیم. سپس یک نامهٔ مشترک مینویسیم و هر دانشآموز نامهٔ خودش را آماده میکند. در این جلسه فقط همان اجزای مشخص را بررسی میکنیم تا هدف میان نکتههای پراکنده گم نشود.

یک هدف عملکردی برای جلسهٔ آینده بنویسید و برای آن، یک نمونهسازی، یک تمرین همراه و یک شاهد یادگیری مشخص کنید.
راهنمای اجرای تمرین
پاسخ شما باید فعل قابل مشاهده داشته باشد؛ مانند «مینویسد»، «مقایسه میکند» یا «دلیل میآورد». شاهد پایانی را دقیقاً با همان هدف بسنجید.
آمادهکردن فعالیتهای بیشتر
همیشه زمان فعالیت با پیشبینی ما برابر نیست. بهتر است برای هر هدف، یک یا دو فعالیت تکمیلی آماده داشته باشیم که همان مفهوم را به موقعیتی تازه ببرند. اگر فعالیت اصلی زود تمام شد، این مسیر ادامه پیدا میکند؛ اگر زمان کم آمد، فعالیت تکمیلی به جلسهٔ بعد میرود. برنامهٔ پشتیبان باید فرصت فکرکردن بسازد، نه فقط وقت را پُر کند.
دو پیشنهاد خرید
کلاس محاسبهٔ تخفیف را زودتر از انتظار تمام میکند. بهجای افزودن محاسبههای تکراری، دو پیشنهاد خرید روی میز میگذاریم و از گروهها میخواهیم انتخابشان را با دلیل توضیح دهند. سرعت بیشتر، به فرصتی برای کاربرد عمیقتر مفهوم تبدیل میشود.
برای همان هدف، دو فعالیت پشتیبان طراحی کنید: یکی برای کاربرد در موقعیت تازه و دیگری برای توضیح دلیل یا کشف خطا.
راهنمای اجرای تمرین
برای مفهوم درصد، محاسبهٔ تخفیف یک کالا را به مقایسهٔ دو پیشنهاد خرید و سپس توضیح یک محاسبهٔ نادرست گسترش دهید.
مدیریت زمان
زمان درس را به بخشهای کوتاه و هدفمند تقسیم کنیم و میان آنها فهم دانشآموزان را بررسی کنیم. خواندن، گفتوگو، حل مسئله و جمعبندی میتوانند آهنگ فعالیت را تغییر دهند. ساعت به ما کمک میکند مسیر را ببینیم، اما نیاز واقعی کلاس تعیین میکند کجا بیشتر مکث کنیم. اگر مفهوم هنوز روشن نشده است، بهجای عبور عجولانه، تمرین همراه را تنظیم کنیم.
خواندن با یک پرسش روشن
بهجای درخواست خواندن یک فصل طولانی، پرسشی مشخص مطرح میکنیم و یک بخش کوتاه برای یافتن پاسخ میدهیم. گروهها یافتههای خود را مقایسه میکنند؛ از توضیح آنها میفهمیم چه بخشی روشن شده و کجا به زمان بیشتری نیاز داریم.
یک جلسهٔ ۴۵دقیقهای را به قطعات کوتاه تقسیم کنید؛ هدف هر قطعه و نقطهٔ بررسی فهم را بنویسید.
راهنمای اجرای تمرین
زمان مقدمه، نمونهسازی، تمرین و جمعبندی را جدا کنید. برای وقتی که بیشتر کلاس نیاز به تمرین همراه دارد، مسیر جایگزین بگذارید.
انعطاف در اجرا
طرح درس، مسیر پیشنهادی ماست و باید امکان تغییر داشته باشد. پرسش تازه، تفاوت آمادگی دانشآموزان یا وقفهٔ مدرسه میتواند برنامه را جابهجا کند. در چنین وضعی هدف اصلی، تمرین ضروری و فرصت بررسی فهم را نگه داریم و فعالیت فرعی را کوتاه یا منتقل کنیم. انعطاف یعنی برای رسیدن به همان هدف، راه مناسبتری انتخاب کنیم.
ده دقیقهٔ ازدسترفته
اعلام مدرسه ده دقیقه از کلاس را میگیرد. فعالیت فرعی را به جلسهٔ بعد میبریم، یک نمونه را با هم حل میکنیم و از هر دانشآموز یک پاسخ کوتاه برای بررسی فهم میخواهیم. زمان باقیمانده را صرف بازتنظیم مسیر میکنیم.

فرض کنید ده دقیقه از کلاس از دست رفته است. مشخص کنید چه فعالیتی ضروری میماند و چه چیزی به جلسهٔ بعد منتقل میشود.
راهنمای اجرای تمرین
تمرین اصلیِ مرتبط با هدف و فرصت بررسی فهم را حفظ کنید؛ فعالیت فرعی را کوتاه یا جابهجا کنید.
روشنکردن هدفها
هدف یادگیری را با فعالیت اشتباه نگیریم. «خواندن داستان» یا «حل تمرین» کاری است که در کلاس انجام میدهیم؛ هدف میتواند پیشبینی با شواهد یا توضیح روش حل باشد. یک یا دو توانایی روشن انتخاب کنیم و فعالیتها را در خدمت آنها قرار دهیم. دانشآموز هم باید بداند پس از این تجربه چه کاری را بهتر انجام خواهد داد.
پیشبینی با شواهد
پیش از خواندن داستان، از دانشآموزان میپرسیم پایان آن را چگونه پیشبینی میکنند. پس از هر بخش، پیشبینی را با شواهد تازه بررسی میکنند. داستان وسیلهٔ تمرین است؛ توانایی مورد نظر، پیشبینی و اصلاح نظر بر پایهٔ شواهد است.
عبارت «حل تمرینهای صفحهٔ ۲۰» را به یک هدف یادگیری و یک شاهد قابل مشاهده تبدیل کنید.
راهنمای اجرای تمرین
نمونه: «دانشآموز برای انتخاب روش حل معادله دلیل میآورد»؛ شاهد: حل یک مسئلهٔ تازه همراه با توضیح انتخاب روش.
طراحی برای مشارکت فعال
مشارکت فعال را از ابتدا در برنامه جا بدهیم: دانشآموز چه چیزی را مقایسه میکند، چه مسئلهای را حل میکند و کجا دلیل میآورد؟ زمان کافی برای استفاده از مفهوم و توضیح فکر لازم است. هنگام کار دانشآموزان، میان آنها حرکت کنیم، مشاهده کنیم و بازخورد بدهیم. میزان فعالیت را با هدف و نیاز کلاس تنظیم کنیم، نه با یک نسبت ثابت.
واژه در یک گفتوگوی واقعی
برای یادگیری واژههای تازه، چند واژهٔ کلیدی انتخاب میکنیم و از گروهها میخواهیم آنها را در یک گفتوگوی کوتاه یا نوشتهٔ واقعی به کار ببرند. استفادهٔ درست از واژهها و توضیح انتخابشان، اطلاعات بیشتری از رونویسی تعریفها به ما میدهد.
ده دقیقهٔ یک درس خود را بازطراحی کنید تا دانشآموزان مفهوم را استفاده کنند و استدلالشان را توضیح دهند.
راهنمای اجرای تمرین
برای هر فعالیت بپرسید «دانشآموز دقیقاً چه فکر یا کاری انجام میدهد؟» مشاهدهٔ ساکتِ کار معلم، جای اجرای مهارت را نمیگیرد.
پیشنگری و پیشگیری
پیش از فعالیت، مشکلهای احتمالی را در ذهن مرور کنیم: گروهها چگونه تشکیل میشوند؟ وسایل چگونه جابهجا میشوند؟ نقش هر فرد چیست؟ آغاز و پایان کار چه نشانهای دارد؟ توضیح و تمرین کوتاه این رویهها، کلاس را برای همکاری آماده میکند. پیشگیری از آشفتگی با طراحی روشن آغاز میشود و به یادآوری آرام در اجرا ادامه پیدا میکند.
تمرین پیش از کار گروهی
پیش از کار گروهی، مسیر جابهجایی و نقشهای چرخشی را نشان میدهیم و یک بار تمرین میکنیم. برای مخالفت با نظر همگروهی هم جملهای محترمانه پیشنهاد میکنیم. حالا دانشآموزان علاوه بر موضوع درس، روش همکاری را میشناسند.
برای یک فعالیت گروهی، سه مشکل محتمل و یک اقدام پیشگیرانه برای هرکدام بنویسید.
راهنمای اجرای تمرین
برای اعتراض به همگروهی، گفتوگوی احترام؛ برای جابهجایی نامنظم، مسیر و تمرین؛ برای مشارکت نابرابر، نقشهای مشخص و چرخشی طراحی کنید.
هفت پرسش برای تأمل در عمل
این پرسشها ابزار تأملاند و نمرهٔ استاندارد یا تشخیص حرفهای تولید نمیکنند. برای هر مورد، به یک شاهد واقعی از کلاس فکر کنید.
یادداشتها و انتخابها فقط در همین صفحه باقی میمانند و پس از بستن یا بارگذاری دوباره ذخیره نیستند. برای نگهداشتن، از چاپ یا ذخیره به PDF در مرورگر استفاده کنید.

دیدگاه و گفتوگو
تجربه، پرسش یا دیدگاهتان دربارهٔ این مقاله را بنویسید. دیدگاهها پس از بررسی مدیر منتشر میشوند. نام شما نمایش داده میشود؛ ایمیلتان عمومی نخواهد شد.
در حال دریافت دیدگاهها…