تصویر یک کلاس کارآمد
کلاس کارآمد با هدف روشن، وسایل در دسترس، فعالیت متنوع و حضور توجهمند معلم شکل میگیرد. در چنین کلاسی دانشآموز فرصت مشارکت دارد و بازخورد به ادامهٔ کار کمک میکند. فناوری را زمانی انتخاب کنیم که فهم یا همکاری را بهتر کند. نظم لزوماً سکوت کامل نیست؛ گفتوگوی مرتبط و حل مسئله هم میتواند در محیطی منظم جریان داشته باشد.
کلاسی با گفتوگوی هدفمند
در یک کلاس، گروهها وسایل را از محل مشخص برمیدارند، مسئله را حل میکنند و نتیجه را توضیح میدهند. معلم میان گروهها حرکت میکند و پرسش میپرسد. صدا در کلاس هست، اما هر گروه میداند چه کاری انجام میدهد و چگونه باید ادامه دهد.

کلاس خود را از نظر هدف، چیدمان، حرکت معلم و مشارکت بررسی کنید؛ یک تغییر کوچک انتخاب کنید.
راهنمای اجرای تمرین
برای تغییر، یک نشانهٔ قابل مشاهده تعریف کنید؛ مانند کمترشدن انتظار برای وسایل یا مشارکت بیشتر اعضای گروه.
تفاوت قانون و رویه
میان قانون و رویه فرق بگذاریم. قانون از امنیت، احترام و حقوق افراد حمایت میکند و پیامد نقض آن از پیش روشن است. رویه، روش انجام کارهای معمول کلاس است و با توضیح، نمونهسازی و تمرین جا میافتد. خطای اجراییِ یک رویه اغلب به یادآوری نیاز دارد؛ اگر هر اشتباه را تخلف بدانیم، فرصت یادگیری رفتار مناسب را از دست میدهیم.
نوبتگرفتن و حفظ احترام
برای نوبتگرفتن در گفتوگو، روش مشارکت را نشان میدهیم و تمرین میکنیم. برای آسیبزدن یا تمسخر دیگران، قانون و پیامد مشخص داریم. در اولی به اجرای بهتر کمک میکنیم و در دومی با آرامش از حرمت افراد حمایت میکنیم.
پنج انتظار کلاسی بنویسید و مشخص کنید کدام قانون و کدام رویه است؛ دلیل انتخابتان را توضیح دهید.
راهنمای اجرای تمرین
ورود، تحویل برگه و درخواست کمک معمولاً رویهاند؛ رفتارهای آسیبزا به قانون روشن نیاز دارند. با سیاست مدرسه هماهنگ باشید.
تعیین قانونها و رویهها
قانونهای کلاس را محدود، روشن و قابل اجرا انتخاب کنیم و دربارهٔ دلیل آنها با دانشآموزان گفتوگو کنیم. خانواده هم باید پیامدها را بشناسد. برای رویهها، ترتیب کار را نشان دهیم و فرصت تمرین بدهیم. لازم نیست همهچیز در روز اول گفته شود؛ هر رویه را نزدیک زمان کاربردش معرفی کنیم و اجرای آن را با ثبات دنبال کنیم.
سه گام برای ورود به کلاس
ورود به کلاس را به سه گام تقسیم میکنیم: آمادهکردن وسایل، دیدن فعالیت آغازین و شروع کار. مراحل را نشان میدهیم و کلاس اجرا میکند. رویهٔ کار گروهی را زمانی اضافه میکنیم که نخستین فعالیت گروهی قرار است آغاز شود.
یک رویهٔ سهمرحلهای برای شروع کلاس طراحی کنید و یکبار آن را با دانشآموزان تمرین کنید.
راهنمای اجرای تمرین
مثال پیشنهادی: ورود آرام، آمادهکردن وسیله، شروع پرسش روی تخته؛ برای هر مرحله نشانهٔ موفقیت مشخص کنید.
یادآوری و تمرین
دانستن یک رویه، اجرای همیشگی آن را تضمین نمیکند. یادآوری کوتاه، بهموقع و آرام به حفظ مسیر کمک میکند. اگر بیشتر کلاس نیاز به تمرین دارد، رویه را با هم مرور کنیم؛ اگر مسئله مربوط به یک نفر است، گفتوگو و تمرین خصوصی مناسبتر است. کنایه و تذکر طولانی معمولاً توجه را از رفتار مطلوب دور میکند.
یادآوری کوتاه هنگام جابهجایی
هنگام جابهجایی، دو دانشآموز مسیر را فراموش میکنند. با اشاره و یک جملهٔ کوتاه یادآوری میکنیم. اگر این مسئله برای یکی تکرار شود، در فرصت مناسب روش را با همان فرد مرور میکنیم و کل کلاس را متوقف نمیکنیم.
برای فراموششدن یک رویه، یک جملهٔ یادآوری و یک روش تمرین کوتاه طراحی کنید.
راهنمای اجرای تمرین
نمونه: «رویهٔ ما برای درخواست کمک چه بود؟ یکبار با هم اجرا کنیم.» لحن نباید طعنهآمیز باشد.
یادگیری در سراسر زمان کلاس
برای شروع، انتقال میان فعالیتها و پایان کلاس برنامه داشته باشیم. زمان انتظار بیهدف را با آمادهسازی وسایل و دستور روشن کاهش دهیم. استفادهٔ خوب از زمان به معنی تکلیف بیشتر نیست؛ هر بخش باید معنای مشخصی داشته باشد. در پایان هم فرصتی کوتاه برای بیان آموختهها، پرسش باقیمانده یا تصمیم جلسهٔ بعد فراهم کنیم.
دو دقیقه برای جمعبندی
در دو دقیقهٔ پایانی، هر دانشآموز یک نکتهٔ روشنشده و یک پرسش باقیمانده مینویسد. این جمعبندی، هم به مرور یادگیری کمک میکند و هم اطلاعاتی برای طراحی جلسهٔ بعد در اختیار ما میگذارد.
یک فعالیت آغازین و یک جمعبندی دودقیقهای برای درس بعد طراحی کنید.
راهنمای اجرای تمرین
نمونهٔ جمعبندی: «یک چیزی که فهمیدم، یک سؤال که هنوز دارم». پاسخها میتوانند مسیر جلسهٔ بعد را روشن کنند.
پیشگیری از مسائل رفتاری
نشانههای بیرونماندن از فعالیت را زود ببینیم. نزدیکشدن، پرسش کوتاه و بررسی فهم میتواند جلوی تعارض را بگیرد. پیش از قضاوت بپرسیم: آیا دانشآموز میداند از کجا شروع کند؟ آیا ابزار لازم را دارد؟ همهٔ بیکاریها نافرمانی نیست. پاسخ متناسب با علت، فرصت بازگشت به کار را بیشتر میکند.
شروع نکردن بهدلیل ابهام
دانشآموزی به برگه نگاه میکند و شروع نمیکند. آرام میپرسیم: «گام اول برایت روشن است؟» معلوم میشود یکی از واژههای دستور را نفهمیده است. توضیح کوتاه، او را به فعالیت برمیگرداند و نیازی به تهدید نیست.
سه علت احتمالی برای شروعنکردن فعالیت و یک پرسش غیرسرزنشگر برای هرکدام بنویسید.
راهنمای اجرای تمرین
پرسش «اولین قدم را با هم مرور کنیم؟» میتواند مشکل فهم را آشکار کند؛ بدون مشاهده و گفتوگو، برچسب نزنید.
حفظ آرامش و پرهیز از فریاد
جدیت و آرامش میتوانند کنار هم باشند. رفتار نامناسب را مشخص کنیم، خواستهٔ روشن بگوییم و حرمت فرد را نگه داریم. هنگام آشفتگی دانشآموز، سرعت و شدت واکنش خود را کاهش دهیم تا امکان تصمیمگیری باقی بماند. اگر نیاز است، ادامهٔ گفتوگو را به زمان و فضای مناسبتری منتقل کنیم.
نشانهٔ آرام برای توجه
برای توقف کار گروهی، نشانهای را از قبل تمرین میکنیم. هنگام نیاز همان نشانه را به کار میبریم و با صدای معمولی دستور بعدی را میگوییم. اگر یک نفر همکاری نکند، مسئله را به گفتوگوی کوتاه و مشخص با او میبریم.

یک جملهٔ تند رایج را به درخواست رفتاریِ کوتاه و آرام تبدیل کنید.
راهنمای اجرای تمرین
بهجای «چند بار بگویم؟»، بگویید «الان نوبت شنیدن توضیح همگروهی است؛ بعد نوبت توست.»
هفت پرسش برای تأمل در عمل
این پرسشها ابزار تأملاند و نمرهٔ استاندارد یا تشخیص حرفهای تولید نمیکنند. برای هر مورد، به یک شاهد واقعی از کلاس فکر کنید.
یادداشتها و انتخابها فقط در همین صفحه باقی میمانند و پس از بستن یا بارگذاری دوباره ذخیره نیستند. برای نگهداشتن، از چاپ یا ذخیره به PDF در مرورگر استفاده کنید.

دیدگاه و گفتوگو
تجربه، پرسش یا دیدگاهتان دربارهٔ این مقاله را بنویسید. دیدگاهها پس از بررسی مدیر منتشر میشوند. نام شما نمایش داده میشود؛ ایمیلتان عمومی نخواهد شد.
در حال دریافت دیدگاهها…